สัญชาตญาณการเป็นเจ้าถิ่นของแมว

ให้เรตสมาชิก
ไม่ดีดี 

 สัญชาตญาณการเป็นเจ้าถิ่นของแมว

                จากพฤติกรรมที่เราคุ้นเคยกันมานานแล้วว่า “แมวเป็นสัตว์ที่จำเจ้าของได้  แต่ไม่ติดเจ้าของเหมือนหมา”  มีความสามารถจดจำบ้านได้  แต่ทว่า  พวกเหมียวก็มักจะชอบหนีเที่ยว  ทำให้ดูเหมือนว่าพวกมันนั้นไม่มีความผูกพันกับถิ่นที่อยู่อาศัย   แต่ในความเป็นจริงพวกมันกลับมีความผูกพันกับถิ่นที่อยู่อาศัยเป็นอย่างมากมีความรู้สึกเป้ฯเจ้าของถิ่น  และมีความหวงแหนถิ่นที่อยู่อาศัย  และพร้อมที่จะต่อสู้กับผู้บุกรุกเพื่อป้องกันถิ่นที่อยู่ของมัน

                ถ้าถามว่าพวกเหมียวๆ  ทั้งหลายแสดงออกอย่างไร  กับการแสดงว่ามันมีกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของพื้นที่นั้นๆ  กล่าวคือ  มันจะขับกลิ่นพิเศษเฉพาะตัวละลายประปนมากับปัสสาวะ  ที่ฉีดพ่นให้ติดกับฝาผนัง  กำแพง  พุ่มไม้  รั้วบ้าน  หรือว่าวัสดุสิ่งของที่ทำมุมฉากกับแนวพื้นราบ  ลักษณะการพ่นปัสสาวะของมันจะออกมาเพียงเล็กน้อยในลักษณะฝอยกระจาย  แต่กลิ่นฉุนจัด  กลิ่นนั้นจะอยู่ได้นานประมาณ 2 สัปดาห์  แต่ก็ขึ้นอยู่กับลักษณะภูมิอากาศบริเวณนั้นด้วย

                อีกกรณีหนึ่งเราอาจเคยเห็นเจ้าเหมียวจอมซนชอบฟ้อนเล็บ (ข่วน)  ลงบนไม้  โต๊ะ  หรือว่ากระดานหนาๆ  อาจทราบสาเหตุผลแล้วคือมันกำลังลับเล็บน่ะสิ  ใช่ครับ  แต่อีกอย่างที่คุณคาดไม่ถึงก็คือ  มันจะทำรอบจารึกเอาไว้  หากมีใครผ่านไปผ่านมาหรือว่าตัวอื่นๆ  จะได้รับรู้ว่าบริเวณนี้มีเจ้าของแล้ว  นอกจากรอยข่วนแล้ว  ที่อุ้งเท้าของแมวยังมีต่อมกลิ่น (ต่อมเหงื่อ)  ที่สามารถกลิ่นออกมาติดกับรอยขีดข่วนนั้นด้วย

                แมวยังมีต่อมสร้างกลิ่นอยู่ที่บริเวณ  หัว  คาง  และโคนหาง  เราอาจเคยเห็นเจ้าเหมียวมาเคล้าเคลียแข้งขาเราอยู่บ่อยๆ  นั้นแหละมันได้ปล่อยกลิ่นประกาศความเป้ฯเจ้าของแล้ว

ที่มาจากหนังสือ : แมวมงคล

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่


รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช