ประวัติสุนัขเซนต์เบอร์นาร์ด

ให้เรตสมาชิก
ไม่ดีดี 

เซนต์เบอร์นาร์ด

               

                   เซนต์เบอร์นาร์ด นั้เป็นสุนัขที่มีขนาดใหญ่มากมีขนหนา  มีน้ำหนักเฉลี่ยอยู่ที่  64-120 กิโลกรัม หรืออาจจะมากกว่านั้น  มีความสูงจากหัวไหล่มายังพื้น 70 – 90 เซนติเมตร ขนมีลักษณะยาวเรียบหน้า  หยาบ และจะหนามากบริเวณรอบๆคอลงมาที่ขา  ขนของเขาจะมีสีน้ำตาลแดง  สีเทา  สะดำ  และจะมีสีดำที่เบ้าตาทั้งสองข้าง และบริเวณหู  หางมีความยาวและตก นัยต์ตาจะมีสีดำ  สีฟ้า และสีน้ำตาล

                   มีนิสัยร่าเริง  ใจดี จนได้รับเรียกว่านักบุญ  สามารถที่จะหาคนที่ถูกหิมะหรือว่าหายในพายุหิมะได้  โดยจะนำกระป๋องผูกที่คอมันแล้วเอาไปให้คนที่มันพบกินน้ำ และขอความช่วยเหลือจากคนอื่นๆ  เป็นสุนัขที่มีจมูกไว  เมื่อก่อนนั้นสุนัขพันธุ์นี้มีความอ่อนแอ มีโรคภัยใข้เจ็บได้ง่ายไม่เหมือนสมัยปัจจุบัน เพราะว่ามีการผสมพันธุ์และปรับปรุงให้มีความเด่นมากขึ้นในปี 1865 นั้นเอง

                ในเมื่อก่อนนั้น  เซนต์เบอร์นาร์ด  มีประวัติศาสตรที่อยู่รวมกับสุนัข เกรทเทอร์ สวิสส์ เมาน์เทนด๊อก  นำไปใช้ในงานในไรในฟาร์มต่าง  ไว้ต้อนเกะหรือว่าสัตว์อื่นๆ  สามารถที่จะใช้ช่วยในการล่าสัตว์และยังช่วยผู้ประสบภัยจากหิมะได้ด้วย  สุนัขพันธุ์ถือได้ว่าสืบสายพันธุ์มาจาก molosser  โดยการมาในเทือกเขาแอลป์จากชาวโรมันโบราณและเซนต์เบอร์นาร์เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นหนึ่งในสายพันธุ์ของ Molossoid

                มีประวัติความเป็นมาที่เก่าแก่ว่า  เซนต์เบอร์นาร์ดได้เดินทางมากับพระนักบวชที่ Great St Bernard Pass ในปี 1707 และได้มีภาพวากจิตกรที่ฝาพนังไว้เป็นหลังฐานในตอนนั้น

                สุนัขเซนต์เบอร์นาร์ดที่มีชื่อเสียงมากที่สุด  เพราะว่าได้ช่วยเหลือชีวิตจากผู้ประสบภัยต่างๆไว้มาก  สุนัขตัวนี้มีชื่อว่า แบร์รี่ ได้ช่วยเหลือคนที่ประสบภัยได้ว่า 100 ชีวิต  มีอนุสาวรีย์  แบร์รี่  ตั้งอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในกรุงเบิร์น

ภาพจิตกรรมของ จอร์น แอมม์ ที่ใช้สุนัขในการกู้ภัย

                สำหรับสายพันธุ์ดั้งเดิมของ เซนต์เบอร์นาร์ด นั้นมีความแตกต่างจากปัจจุบันมากเนื่องจากมีการผสมข้ามสายพันธุ์ ได้มีการก่อตั้งชมรมผู้เลี้ยงสุนันเซนต์เบอร์นาร์ด ในสวิช  เมื่อ 15 มีนาคม 1884

                สำหรับชื่อที่ใช้ตั้งนั้น ในปี 1810 ชายอังกฤษได้นำสุนัขในสถานที่พักคนเดินทางเข้าประเทศ เสริมพันธ์มาสตีฟ เดิมเป็นสายเหลือที่บอกว่าเป็นสุนัขของเทพเจ้ามีความศักดิ์สิทธ์ ในปี 1828 ให้มีการเรียกชื่อว่า  อัลเพลด็อก เมื่อก่อนั้นเป็นสุนัขที่เป็นขนสั้น  ต่อมามีการพัฒนาสายพันธุ์ให้ดีขึ้น  และได้ถูกเรียกว่า  เซอร์เบอร์นาร์ด

            สุนัขพันธุ์นี้มีรูปร่างใหญ่กินจุมากเลยทีเดียว  แต่มีนิสัยที่เข้ากับเด็กได้ดีขี้เล่น  แต่มีอายุเพียงประมาณ 10 ปีเท่านั้น

เพิ่มคอมเมนต์ใหม่


รหัสป้องกันความปลอดภัย
รีเฟรช